|
دِلفان با جمعیتی بالغ بر ۱4۰ هزار نفر، منطقهای در شمال غربی استان لرستانودر فاصله 90 کیلومتری شرق کرمانشاه ودر مجاورت استان همدان از شمال و استان ایلام از جنوب غربی ایران است. مرکز آن نورآباد با جمعیت تقریبی 6۰۰۰۰۰ نفر است.دارای 500 پارچه ابادی میباشد که در حال حاضر 422 روستای ان دایر وبقیه خالی از سکنه شده اند در مغرب آن رودخانههای سیمره و گاماسیاب جریان دارند.و در جنوب شرقی ان رودخانه کشکان جاری است همچنین رودخانه بایور(باداور)از میان شهر نوراباد می گذرداین منطقه کوهستانی و سردسیر استواز دیر باز محل ییلاق طوایف دلفان بوده است. محصول آن غلات، صیفیجات، لبنیات و پشم میباشد. زبان مردم این منطقه لکی است. نام دلفان در اصل بر مجموعه طوایفی ساکن در غرب فلات ایران اطلاق میشود که علاوه بر جمعیت 140000 نفری شهرستانی به همین نام در شهرستانهای هرسین وکوهدشت هم اکثریت بیش از 75% را شامل میشود همچنین 120000 از جمعیت شهر کرمانشاه واقلیتی از جمعیت شهرهای خرم اباد_ نهاوند _صحنه_کنگاور وایلام وهمچنین دلفانهای تبعیدی به کلاردشت مازندران وحوالی قزوین وشمال خراسان ونقاط دیگر ایران از همین طوایف میباشندجمعیت تقریبی دلفانها بالغ بر 600 هزار نفر تخمین زده میشود وطوایفی به نامهای کاکاوند - ایتیوند - مومه وند(نورعلی ومیربگ) کولیوند- چواری و…. که خود به زیر شاخه هایی تقسیم میشوند البته بعضیها طایفه بیرانوند راهم جزو دلفانها به حساب میاورند وبه روایت دیگر خواهر زاده دلفان بزرگ همچنانکه طوایف سلسله مثل حسنوند-یوسفوند-ترکاشوند و..برادرزادگان دلفان وجد اعلایشان یعنی سلسله برادر دلفان بوده است در دلفان سادات زیادی زندگی می کنند از جمله سادات اتش بگی و کر ابدالانی http://delfancity.persianblog.ir/ سال ها پیش که تاریخ دقیق آن را بنده نمی دانم "فرح" همسر محمدرضا شاه به سرزمین های لک نشین کنونی یا بهتر بگوییم همان لکستان سفر می کند (چیزی شبیه به سفرهای استانی کنونی). بنده هدف این سفر را نیز نمیدانم و آنرا باید از افراد مسن و یا آگاه پرسید. اینکه در این سفر وی به کدامین مناطق لکستان گذر کرده نیز موضوع جالبی است که می توان در نوشتارهای بعدی به آن پرداخت. همانگونه که می دانید یکی از خصوصیات مردمان لک، توصیف افراد در غالب شعر و بیت است. بنابراین طبق این عادت دیرینه مردان و زنانی که در آن زمان با همسر شاه ایران برخورد می کنند ترانه ای را می سرایند که حتما تا الان آن را بارها شنیده اید. ترانه معروف "یه کیه، یه کیه، وژه وژه مه خه نی".
مسلما وضعیت پوشش و آداب و رسوم آن زمان زنان لکستان متفاوت با پوشش و آداب غرب گونه فرح بوده است. همین تفاوت ظاهری سبب تعجب مردمان لکستان شده است و زمینه ساز ترانه سرایی برای فرح نیز گشته است.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت توسط khavari
|
|
درباره وبلاگ  وبلاگ شيرز در هيچ زمينه اي خودرا از مردم جدا ندانسته ونمي داند و وامدار هيچ كسي نيست ، بلكه خودرا مديون خون مطهرشهداء و امام شهدا و طرفدار ولايت فقيه و رهبريت نظام كه تنها تكيه گاه محكم نظام جمهوري اسلامي است ميداند.
اميدواريم با اعلام موضع اين وبلاگ كسانيكه مايلند بدور از جناح بازي وباند بازي وچپ وراست گرائي ها با ما همكاري كنند آسوده خاطر وبا ايمان به ذات اقدس پروردگار محبت خودشان را از ما دريغ ننمايند.
|
